Love & Life

De Hokjesvrouw: de fietszinger

Mensen zijn er in allerlei soorten en maten. Leuk, stom, grappig, slecht verstaanbaar, ronduit geschift. Zijn ze dan allemaal uniek? Nee hoor, ze zijn best in een hokje te proppen. Dat doet Anouk Kemper dan ook graag. Stukje orde in de dagelijkse chaos des levens, fijn. Deze week: de fietszinger

Typisch

De fietszinger zingt op de fiets (joh). Heel hard, soms met, soms zonder koptelefoon op. De gezichtsuitdrukking staat standaard op standje heppiedepeppie. Alsof het leven leuk is.

Natuurlijke habitat

De fiets en de flexbaan in de culturele sector. Iets met rappen en plaatselijke hangjeugd en subsidie. In zijn vrije tijd bakt de fietszinger graag taarten met vluchtelingen. Hartstikke leuk om op die manier met verschillende mensen in contact te komen. Je leert zó veel over andere culturen en daarmee over jezelf.
Omdat de fietszinger energie voor tien heeft, gaat hij in de avonduren vaak naar underground new wave bandjes luisteren. In het weekend volgt hij een cursus tot imkeren en aquarelschilderen.

Pro’s

Echt een vriendelijke gast, die altijd in is voor iets nieuws en/of spontaans.

Cons

Echt een irritante gast. Wanneer je je ’s morgens een weg probeert te banen door de hel die grootstedelijk verkeer heet, zit jij vaak in de ‘iedereen moet kapot of aan de kant-modus’. Een vrolijke fietszinger – je hoort hem al van verre aankomen met z’n levensvreugde – kun je er op dat moment echt niet bij hebben. Dat blije hoofd, dat t-shirt gedragen over een longsleeve, die stoffen schoudertas: Ga. Weg.

Gegarandeerde quote

“Er is zó veel om blij mee te zijn.”

Mijn ervaring / aanvaring

Laat ik meteen toegeven dat ik een ontzettend asociale fietser ben. Ik dring altijd voor bij het stoplicht, ga over de stoep als ik per se wil inhalen, scheld zwenkende fietsers uit voor ‘pannenkoek’ en toeristen geef ik een klein zetje met de elleboog als ze op het fietspad lopen. Over het algemeen heb ik een kort lontje, maar op de fiets heb ik er geen.

Daar komt bij dat ik een hekel heb aan mensen die zingen, fluiten, neuriën danwel breed glimlachen zonder aanwijsbare reden. Ik fiets omdat ik ergens heen moet, niet omdat ik dan zo lekker kan genieten van al die mooie gevels. NEE!

De meeste dagen gaat het goed, maar minstens eens per week kom ik met een fietszinger in aanraking. Niet zo erg wanneer hij me in tegenovergestelde richting passeert, wél helemaalverschrikkelijkakelig als hij achter mij blijft kleven. Hoe hard ik ook fiets, er is altijd wel weer een stoplicht dat me afremt, waardoor de fietszinger weer in mijn slip stream terecht komt.
Woedende blikken achterom werpen werkt niet. Ik voel mij een gevangene.

Hoe nu verder

Met ademhalingsoefeningen en de mantra: straks is het voorbij, straks is het voorbij, straks is het voorbij.

Voor NSMBL schreef Anouk Kemper (30) eerder de wekelijkse column ‘Trends voor Dummies’. Als freelance redacteur werkt ze ook voor Het Parool, LINDA. en Radio 1. Volg haar via Instagram, of bezoek haar slecht onderhouden website.