Love & Life

De Hokjesvrouw: de naamnoemer

Mensen zijn er in allerlei soorten en maten. Leuk, stom, grappig, slecht verstaanbaar, ronduit geschift. Zijn ze dan allemaal uniek? Nee hoor, ze zijn best in een hokje te proppen. Dat doet Anouk Kemper dan ook graag. Stukje orde in de dagelijkse chaos des levens, fijn. Deze week: de naamnoemer.

Als iemand je naam noemt tijdens een gesprek, weet je dat er iets mis is. Zeker als het om je volledige naam gaat.
“Anouk Kemper, hier komen.” Zodra mijn moeder/vader/oma/buurvrouw deze zin uitsprak, wist ik dat er iets zou zwaaien. Veelal terecht, ik was immers het type kind dat stiekem zout uit het keukenkastje pakte wanneer er een naaktslak was gespot.

Tegenwoordig wordt mijn naam nog zelden volledig uitgesproken. Vriendinnen noemen me nooit ‘Anouk’, zeker niet als we gewoon met z’n tweeën zitten te praten.
Zelf mag ik graag de naam van een vriend noemen om hem in een discussie te confronteren met een stupide mening. “Oh? Dus jij houdt niet van vis, Johan?”
Werkt gewoon heel lekker. Iemand voelt zich meteen een klein kind.

Maar dat is niet de reden waarom de échte Naamnoemer je naam noemt. In tegendeel. Hij (het is vrijwel altijd een hij) probeert namelijk een band met je te smeden door je continu bij je voornaam te noemen.
Vooral Bekende Nederlanders hebben hier een handje van, alsof ze het tijdens een mediatraining hebben geleerd.
“En onthoud: het helpt om de naam van de journalist heel vaak uit te spreken. Dan geef je ze het gevoel dat je ze ziet, als mens. Is natuurlijk niet zo, HAHAHA.”
Serieus, ik heb regelmatig BN’ ers geïnterviewd en stuk voor stuk beantwoordden ze veel van mijn vragen door te beginnen met mijn naam.
“Anouk, je hebt zelf waarschijnlijk ook weleens meegemaakt dat..”
“Anouk, dat zou ik je niet zo 1,2,3 kunnen zeggen.”
“Anouk, dat is helemaal waar, maar…”

You get my point.
Het zijn echter niet alleen BN’ers die zich hier schuldig aan maken. De vrolijke gozer die laatst mijn sanibroyeur kwam vervangen deed het net zo goed. Via whatsapp hield hij mij op de hoogte van zijn ETA.
“Anouk..”
“Appie, zeg het eens..”
“Anouk, ik ben hier nog even bezig. Maar ik kom zo snel mogelijk jouw kant op.”
(…)
“Anouk, ik kom er nu aan.”
“Oké Appie.”
“Anouk, wat is je adres ook alweer?”

In tegenstelling tot bij de BN’ers werkte dit niet op mijn zenuwen, maar vond ik het zoet. Zoals het op mij overkwam: Appie wilde heel graag laten weten dat hij me niet vergeten was, dat ik en mijn sanibroyeur belangrijk waren, dat hij aan ons dacht, ook al was hij nu nog de afvoer van een ander aan het ontstoppen. Ik had vertrouwen in Appie. (En dat bleek terecht, mijn nieuwe sanibroyeur pompt als een zonnetje. WTF een sanibroyeur is? Te saai om verder over uit te weiden.)

De BN’er heeft het naamnoemen even vernacheld, maar dankzij mijn handyman ben ik opnieuw van ‘m gaan houden. Appie, dankjewel.

Voor NSMBL schreef Anouk Kemper (30) eerder de wekelijkse column ‘Trends voor Dummies’. Samen met twee LINDAnieuws-collega’s schreef ze het boek ‘ZEIK NIET ZO – het echte leven van de millennial’. Je kunt het hier bestellen.