De Hokjesvrouw: de onbereikbare man

Mensen zijn er in allerlei soorten en maten. Leuk, stom, grappig, slecht verstaanbaar, ronduit geschift. Zijn ze dan allemaal uniek? Nee hoor, ze zijn best in een hokje te proppen. Dat doet Anouk Kemper dan ook graag. Stukje orde in de dagelijkse chaos des levens, fijn. Deze week: de onbereikbare man.

Typisch

De onbereikbare man heeft gewoon een telefoon. Met internet. Hij heeft WhatsApp, Facebook , Instagram en Snapchat. Desalniettemin is de onbereikbare man vaak onbereikbaar, voor jou. Uren en uren reageert hij nergens op, terwijl hij wel druk is met lame ass Instastories / Snaps plaatsen vanaf zijn werkplek, waarvan jij je afvraagt: wie vindt dit leuk? (Niemand)

Natuurlijke habitat

Het nachtleven. En dan niet als in; die sympathieke buurtkroeg om de hoek, maar wel: die nieuwe club zonder duidelijke voordeur. (Serieus, waar is de ingang?) Mocht het geen nacht zijn, maar wel zomer: festivals zijn ook helemaal zijn dingetje. Opvallend detail; zijn t-shirt (van Fresh Cotton, of zo) ziet er na afloop nog steeds ongekreukt en kakelvers uit. Hoe?!

Als deze man niet aan het partyen is, werkt hij óf als personal trainer/model óf bij één of andere digital agency. Geen idee wat hij daar nou precies doet.

Pro’s

Hij is knap, op een nonchalante manier. Het is ontzettend leuk om naar hem te kijken als hij praat. Wat hij zegt hoor je daardoor minder goed, – wat deed hij nou voor werk?- maar dat mag de pret niet drukken. Die tanden, dat haar, die armen; wát een feest.

Cons

Hij is knap en dat weet hij dondersgoed. In die nonchalance zit alvast de eerste leugen. Het is best prima om met hem te praten, maar echt origineel wil het gesprek maar niet worden. Dat ligt niet aan jou, deze man hoeft het nou eenmaal niet van zijn welbespraaktheid te hebben. Je vergeeft het hem en wil best een keer afspreken. Vervolgens laat hij na die ene afspraak, als die er überhaupt al van komt, niks meer van zich horen.
Afgewezen worden door iemand in wie je niet eens écht geïnteresseerd bent: extra irritant.

Gegarandeerde quote

‘Mag ik misschien je nummer, dan bel ik je snel.’ Leugen nummer twee.

Mijn ervaring / aanvaring

Mijn onbereikbare man wijkt een beetje af van de standaard. Ik leerde hem niet kennen op een festival, maar in een werkgroep op de UvA. (We schrijven het jaar 2010, dus er waren nog niet zo veel onduidelijke banen bij digital agencies.) Het vak was heel saai, dus ik vermaakte mezelf vooral met kijken naar het hoofd van de onbereikbare man. Ik vond het een leuk hoofd, veel leuker dan de gemiddelde hoofden die je doorgaans tegenkwam in de grijze gangen van het PC Hoofthuis.

We gingen een keer biertjes drinken. Drie keer zelfs. Nadat ‘ie ook nog eens was blijven slapen, dacht ik: kat in het bakkie. Dat bleek een inschattingsfout te zijn. Ineens kreeg ik de man met geen mogelijkheid meer te pakken. Na drie keer smsen en ik één keer bellen met mijn Nokia 3310 wist ik dat ik nooit meer iets van hem zou horen. De werkgroep was bovendien afgerond, het was zomervakantie en het festivalseizoen geopend. Had ‘ie dat even mooi getimed.

Hoe nu verder

Huilend op de fiets naar de beste vriendin. We kwamen tot de conclusie dat het een slappe zak was. Ik besloot de gebeurtenis maar als een belangrijke levenservaring te beschouwen, mijn ontgroening in Datestad Amsterdam. Uiteraard kwam ik hem de jaren daarna nog een paar keer tegen, in het PC Hoofthuis of gewoon in het wild. Het was oké. Zijn leuke hoofd was oud geworden. En niet op de George Clooney-manier.

Voor NSMBL schreef Anouk Kemper (30) eerder de wekelijkse column ‘Trends voor Dummies’. Als freelance redacteur werkt ze ook voor Het Parool, LINDA. en Radio 1. Volg haar via Instagram, of bezoek haar slecht onderhouden website.

Reageer op artikel:
De Hokjesvrouw: de onbereikbare man
Sluiten