Mila ten Oever Persoonlijke verhalen vandaag, 09:13

Leestijd: 4 minuten

Eva Eikhout (30) doet HYROX op haar eigen manier: ‘Ik dacht eerst: dit kan ik helemaal niet’

Toen Eva Eikhout voor het eerst hoorde dat ze een HYROX zou gaan doen, was haar eerste gedachte niet bepaald: ‘leuk, doen we’. Sterker nog, ze wist eigenlijk niet eens precies wat een HYROX was. En omdat Eva geen volledige armen en benen heeft, dacht ze: ‘dit kan ik helemaal niet’.

Een paar maanden later stond ze samen met haar vriendin Anouk toch aan de start. En niet zomaar om een beetje mee te doen: ze gingen ervoor.

De HYROX was niet eens Eva’s eigen idee

Het begon tijdens een etentje bij haar vriendin Anouk. Die had al drie keer een HYROX gedaan en stelde ineens voor om er samen eentje te doen. Eva had geen idee wat haar te wachten stond: “Ik dacht eigenlijk ook: dat kan ik niet. De meeste sportevenementen kan ik vaak niet aan meedoen, dus ik dacht een beetje: dat lukt vast niet.”

Anouk liet zich daar alleen niet door tegenhouden. Ze zou contact opnemen met de organisatie om te vragen of Eva mee kon doen. Als dat lukte, zou Eva ervoor gaan. Een paar weken later kwam Anouk met het nieuws: het mocht. En ze wilden Eva en Anouk ook nog filmen tijdens de race. “Toen dacht ik: nu kan ik niet meer terug.”

Trainen voor een HYROX die bij haar past

Eva sportte al twee keer per week met een personal trainer, die veel ervaring heeft met CrossFit. Samen trainden ze alle onderdelen van een HYROX en ontdekten ze vooral hoe Eva de oefeningen op haar eigen manier kon uitvoeren.

Met een race-director van HYROX werd gekeken wat er aangepast moest worden, bijvoorbeeld de afstanden en gewichten. Voor de wall balls stuurde Eva een filmpje van haar uitvoering. Ze gooide de bal tijdens haar training over een stang, maar dit werd niet goedgekeurd; de bal moest echt tegen een plaat komen. De oplossing was simpel: de plaat werd lager gezet. “Ja, anders kwam ik daar natuurlijk nooit bij.”

Niet alles kon worden aangepast. Roeien bleek bijvoorbeeld onmogelijk. “Daarvoor heb je je knieën nodig om je benen te strekken en te buigen, maar die heb ik niet.” Vriendin Anouk nam dat onderdeel daarom volledig voor haar rekening.

Als duo verdeelden ze de onderdelen op een manier die voor hen werkte. Eva gebruikte aangepaste gewichten, terwijl Anouk de volledige gewichten deed. Tijdens de race hielp bovendien een team van assistenten mee, bijvoorbeeld door gewichten klaar te zetten of vast te houden.

‘Ik kon niet wachten om bij de wall balls te komen’

Eén van Eva’s favoriete onderdelen waren verrassend genoeg de wall balls. Terwijl ze tijdens de race steeds langs alle stations kwam, dacht ze iedere keer: wanneer mag ik daar eindelijk naartoe? “Want dan weet je: we zijn er bijna.”

En toen was het zover: de honderdste wall ball werd aangetikt met veel gejuich van het publiek en Eva en Anouk konden richting de finish. Alleen dat bleek nog een uitdaging op zichzelf. Om de finishlijn te bereiken, moet je een kleine helling op. En na alles wat ze daarvoor al had gedaan, waren haar benen behoorlijk klaar.

Eva viel uiteindelijk over de finishlijn heen. Helemaal gesloopt, maar wél klaar. En toen kwam het moment waarop ze ontdekte hoe snel ze waren geweest. Op het scherm stond: 1 uur en 28 minuten. “Toen dacht ik: wat?” Ze riep het meerdere keren naar Anouk. Ze hadden het gewoon gehaald binnen anderhalf uur. En toen kwamen de tranen.

‘Iedereen kan sporten’

Na de finish kreeg Eva enorm veel positieve reacties over haar deelname. Mensen zeiden dat ze, na het zien van Eva, eigenlijk geen excuus meer hadden om niet te sporten. Maar dat is precies níét de boodschap die Eva wil meegeven. Voor haar gaat sporten namelijk niet over zo zwaar of zo snel mogelijk kunnen sporten.

“Ik hoop heel erg dat mensen zien dat echt iedereen kan sporten. We zijn uiteindelijk allemaal met een lijf geboren en ieder lijf kan sporten op zijn eigen manier.” Volgens Eva hoeft sporten niet te betekenen dat je ontzettend veel kilo’s kunt tillen of iets heel lang kunt volhouden. Het gaat erom dat je beweegt op een manier die bij jouw lichaam past.

Zou ze het nog een keer doen?

“Zeker.” Een nieuwe inschrijving ligt er nog niet. Maar ze vond het juist leuk om ergens naartoe te trainen en een concreet doel te hebben.

En misschien is dat uiteindelijk wel een van de mooiste dingen die de HYROX haar heeft gebracht: niet alleen de patch, een tijd van 1 uur en 28 minuten of een hoop spierpijn, maar vooral het besef dat een uitdaging soms begint met iemand die simpelweg zegt: zullen we dit samen doen?

Geschreven door Mila ten Oever

Mila (21) studeert journalistiek en houdt zich bezig met alles wat er op social media speelt, van de sport tot aan de fashion, het past allemaal in haar straatje. Op pad praat ze het liefst met Jan en alleman en opvallen zal ze zeker, want je zal haar niet snel in het zwart gekleed zien. pailletten, franjes, kleur en prints: voor tips over 'bold' fashion ben je bij haar bij het juiste adres. Naast haar liefde voor alles wat sprankelt, is Mila ook een sportief type. Of het nu op het hockeyveld is of in de gym. Ze is altijd in voor een uitdaging. The best of both worlds die ze graag met jullie deelt!