Mila ten Oever Persoonlijke verhalen vandaag, 08:53

Leestijd: 5 minuten

Julia (25) deelt haar ervaring met psychoses op social media: ‘Waarom zou ik niet gewoon open zijn?’

Julia werkt als make-upartist bij Skins, woont op zichzelf en deelt online video’s over beauty en parfum. Toch is er een periode geweest waarin ze haar eigen gedachten niet meer kon vertrouwen en op haar achttiende kreeg ze haar eerste psychose.

Jaren later praat ze daar open over op social media, omdat ze anderen wil laten weten: je bent niet alleen.

Julia vertelt over het begin van de psychoses

Toen Julia achttien was, zat ze niet lekker in haar vel. Het was een drukke periode en haar stage liep niet zoals gehoopt. Langzaam stapelde de stress zich al op. Totdat een vreemd telefoontje alles veranderde: “Ik weet nog dat ik dacht dat ik erin geluisd werd”. 

Julia belandde in een psychose. Ze begon te denken dat ze vergiftigd was en dat er vreemde dingen met haar gebeurden. Ze raakte ervan overtuigd dat anderen haar kwaad wilden doen. Zelfs alledaagse geluiden, zoals een stofzuiger of een dichtslaande deur, bevestigden voor haar dat er iets mis was. “Het voelde als een hele grote nachtmerrie, maar je hebt wel het idee dat het gewoon je realiteit is,” vertelt ze.

Dat is misschien nog wel het moeilijkste aan een psychose: op dat moment weet je niet dat je gedachten niet kloppen. Voor Julia voelde haar angst écht. Ze kon niet zomaar tegen zichzelf zeggen dat ze zich geen zorgen hoefde te maken.

Herstel kost ontzettend veel tijd

Julia werd thuis behandeld en kwam bij de crisisdienst terecht. Daar kreeg ze medicatie waardoor ze uiteindelijk drie dagen vrijwel alleen heeft geslapen. Toen ze wakker werd, was de psychose nog niet helemaal verdwenen, maar het ging langzaam beter. De medicatie en de slaap hielpen haar lichaam en hoofd tot rust te komen.

Het duurde ongeveer een jaar voordat ze er écht bovenop kwam. Toch was daarmee niet alles voorbij. Op haar eenentwintigste kreeg Julia opnieuw een psychose. Het scenario speelde zich opnieuw af. Ze had een drukke baan, ging veel uit, sliep weinig en dus kreeg ze steeds meer stress.

Ze voelde dat het opnieuw niet goed ging en nam contact op met haar hulpverleners. Uiteindelijk werd ze deze keer opgenomen in het AMC. “En ik wilde echt niet. Ik verzette me er een soort van tegen”.

“Ik dacht dat mijn ouders mij daarin wilden stoppen en dat ik er nooit meer uit zou komen”. Toch veranderde langzaam haar gevoel; ze deed mee aan activiteiten, therapieën en ze bewoog meer. Dit zorgde voor structuur, structuur die zij hard nodig had. De afdeling werd uiteindelijk zelfs een soort veilige plek voor haar, negen weken lang.

Terug naar het ‘gewone’ leven

Na haar opname moest Julia opnieuw leren omgaan met de wereld buiten de kliniek en dat bleek moeilijker dan ze had gedacht. Buiten voelde alles groot en onbekend. “Ik moest mezelf trainen om geen paniekaanval te krijgen”.

Toch zette ze kleine stappen vooruit, zo begon ze vrijwilligerswerk te doen in een verzorgingshuis. Daar ontmoette ze een oudere Indische dame met wie ze een bijzondere band kreeg. Julia bezocht haar iedere week, dronk samen koffie en luisterde naar haar verhalen over haar jeugd en haar leven in Nederlands-Indië. Die vriendschap betekende veel voor haar. Terwijl Julia haar steun gaf, kreeg zij stiekem zelf ook die steun terug. Beetje bij beetje kreeg ze hierdoor het vertrouwen om alles weer op te pakken.

Ze begon weer aan haar opleiding, behaalde haar diploma en op haar eigen tempo ging ze steeds meer werken. Inmiddels woont ze op zichzelf, heeft ze een vriend en werkt ze met plezier als make-upartist bij Skins. “Ik krijg nog één keer in de maand een injectie als medicatie, verder gaat het dus heel erg goed nu”.

Waarom ze haar verhaal online deelt

Op social media liet Julia eerst vooral haar liefde voor beauty, make-up en parfum zien, maar na zoveel video’s kreeg ze het gevoel dat er iets ontbrak. “Ik zag te weinig echte beelden,” vertelt ze. “Ik wil niet dat iemand een bepaald beeld van mij heeft, dat het altijd perfect is.”

Daarom besloot ze haar verhaal te delen en dat vond ze ontzettend spannend. Haar eerste video heeft dan ook tientallen takes gekost. Toen ze hem uiteindelijk plaatste, keek ze urenlang niet om naar haar telefoon. “Ik was bang wat mensen allemaal over mij zouden zeggen”.

Maar de reacties waren juist positief. Julia kreeg berichten van mensen die zelf een psychose hadden meegemaakt, maar ook van mensen van wie een ouder, broer of zus ermee te maken had. Toen besefte ze dat haar verhaal misschien wel meer betekende dan ze vooraf had gedacht.

‘Een psychose kan er voor iedereen anders uitzien’

Julia vindt dat er nog steeds veel onwetendheid en stigma rondom psychoses bestaat. Het beeld dat iemand met een psychose automatisch ‘gek’ is, klopt volgens haar helemaal niet. “Een psychose kan er voor iedereen anders uitzien”.

Juist daarom wil ze erover blijven praten. Ze doet inmiddels ook ervaringswerk en bezoekt scholen en klinieken om jongeren en anderen meer over haar ervaring te vertellen. Ze wil vooral laten zien dat een psychose niet het einde van je leven hoeft te betekenen.

Op haar pols heeft ze daarom een tatoeage met de Italiaanse woorden tutto passa: alles gaat voorbij. Die zin staat precies voor wat ze heeft geleerd. Slechte periodes gaan voorbij, maar ook mooie momenten zijn tijdelijk. “Ik probeer vooral te genieten van hoe het leven nu is”.

Meer persoonlijke verhalen

Iedereen heeft een eigen verhaal en wij helpen maar al te graag om dat te vertellen. Lees ook deze bijzondere verhalen:

1. Anouk (24) verloor been nadat een vrachtwagen haar aanreed
2. Melisa (26) is vrachtwagenchauffeur: ‘Ik ga niet zonder lipliner en lipgloss de weg op’
3. Ruby (24) vroeg haar vriend ten huwelijk op Bali: ‘Ik wist dit al op jonge leeftijd’
4. Cheryl (34) kreeg pas laat autisme-diagnose: ‘Ik brandde steeds op’
5. Joep Schillemans (21) gaat voor bizar snelle Ironman-tijd en deelt sportieve reis met +100K volgers

💌 Wil je zelf een verhaal insturen of even bellen met de redactie? Neem dan contact op via [email protected]. Groot of klein: alles mag.

Geschreven door Mila ten Oever

Mila (21) studeert journalistiek en houdt zich bezig met alles wat er op social media speelt, van de sport tot aan de fashion, het past allemaal in haar straatje. Op pad praat ze het liefst met Jan en alleman en opvallen zal ze zeker, want je zal haar niet snel in het zwart gekleed zien. pailletten, franjes, kleur en prints: voor tips over 'bold' fashion ben je bij haar bij het juiste adres. Naast haar liefde voor alles wat sprankelt, is Mila ook een sportief type. Of het nu op het hockeyveld is of in de gym. Ze is altijd in voor een uitdaging. The best of both worlds die ze graag met jullie deelt!