NSMBL Challenge: De Helweek, 7 dagen die je leven veranderen?

That said, na iedere dag een uur sporten zie je er ook niet zo zonnig uit als dat inspirerende fitness journeys ons willen doen geloven en zelfs een ochtendmens zou nog opstartproblemen vertonen wanneer hij of zij iedere ochtend om 05:00 op zou moeten staan. “Wie doet dat nou voor de lol”, hoor ik je denken. Naast dat een helweek een veelgebruikte trainingsmethode is in het leger, zou – volgens mental coach Erik Bertrand Larssen tenminste – iedereen baat hebben bij een helweek.

Of ik heel hard op mijn hoofd ben gevallen voor de jaarwisseling? Je zou het bijna denken. Toch is het boek De Helweek van bovengenoemde schrijver ontzettend inspirerend leesvoer. Mede daardoor – en iets met goede voornemens – besloot ik om in de eerste week van het nieuwe jaar mijn eigen helweek te organiseren. Gewoon, omdat het kan. En ook omdat ik wel benieuwd was naar of zo’n week nou écht aan de hooggespannen verwachtingen die het boek schetst zou voldoen. Want wat is een week nou eigenlijk? Nou, 168 hele lange uren kan ik je vertellen. Met daarin 10.080 minstens zo langzame minuten.

A week from hell?
Als je in een boekenwinkel de titel ‘De Helweek’ tegenkomt, dan loop je waarschijnlijk op een versneld drafje door, denkend dat je in een verkeerd genre beland bent. Logisch, want erg aantrekkelijk klinkt het niet. Hoewel we allemaal ons leven wel willen veranderen, doen we dat het liefst op de bank, met een zak chips en een goede Netflix serie. Als je toch de moed hebt om het boek op de pakken en om te draaien, zul je zien dat er iets heel inspirerends op de achterkant staat: “Als je tachtig jaar wordt, heb je in totaal 4160 weken geleefd.” Maar ook: “Hoeveel van die weken kun jij je herinneren?” En daar heeft meneer Erik Bertrand Larssen een heel goed punt.

4160 weken klinkt als een oneindige hoeveelheid, maar sta je echt stil bij het voorbijgaan hiervan? We leven allemaal automatisch naar het weekend toe, ongeacht of we onze baan nu leuk vinden of niet. Zo verstrijken de weken, veranderen ze in maanden en worden het uiteindelijk jaren die steeds sneller voorbij lijken te gaan. Iedere jaarwisseling staan we weer even stil bij de hoogtepunten van het voorbije jaar, maar ons écht herinneren wat zich van week tot week heeft afgespeeld doen we niet. Het is menselijk om nare ervaringen te vergeten en de leuke momenten te onthouden. Toch verdwijnen er teveel weken in de vergetelheid van de categorie ‘niet bijzonder genoeg’.

Ik vind dat zonde. Als 24-jarige heb ik 1248 weken meegemaakt. Dat betekent dat ik ook 1248 woensdagen bewust dan wel onbewust heb ervaren. In die tijd had ik zoveel kledingkasten kunnen uitruimen, verslagen kunnen schrijven, planken kunnen ophangen en calorieën kunnen hebben verbrand. Maar de kans is groot dat ik op de bank lag met een zak chips en een goede Netflix serie, mijn leven te verbeteren.

Flink afkicken
De Helweek is een week waarin je jezelf dwingt om uit je comfort zone te stappen. Sterker nog, je moet je vooral zo ongemakkelijk mogelijk voelen. Maar hier krijg je wel een enorme bak zelfvertrouwen voor terug. Na deze week heb je alles gedaan wat je al tijden uitstelt en waarvan je niet had gedacht dat je het zou kunnen (dat is althans de bedoeling). Hiervoor moet je wel televisie kijken inleveren, mag je niet op social media onder werktijd, sta je iedere ochtend om 05:00 op en ga je om 10:00 naar bed, slaap je van donderdag op vrijdag niet, eet je gezond en sport je ’s morgens een uur. Wie denkt dat je je leven kunt verbeteren zonder concessies te doen, kan er dan ook beter niet aan beginnen.

Uit macht der gewoonte
Eén van de belangrijkste lessen die Erik Bertrand Larssen me heeft geleerd is dat je iedere gewoonte kunt veranderen. Afleren is moeilijk, maar veranderen kan wel. Dit doe je door er simpelweg iets positiefs tegenover te stellen. Kom je moeilijk uit bed? Haal dan een lekker ontbijtje in huis, zodat je ’s morgens iets hebt om naar uit te kijken zodra je wakker wordt. Doe dit tien keer en je lichaam hoeft er niet meer over na te denken, je doet het gewoon. Over tandenpoetsen denk je immers ook niet na.

Tijdens de eerste dag van De Helweek staat het in kaart brengen van je gewoontes centraal. Goed of slecht, je schrijft ze allemaal op en vraagt ook anderen om feedback. Het is niet altijd gemakkelijk om onder ogen te zien, maar ook dit is onderdeel van het uit je comfort zone komen. Datgene wat je hebt opgeschreven kun je gebruiken om de rest van de week aan te werken. Ik vraag feedback van vrienden, familie en collega’s en vind het fijn om te merken dat er tegenover iedere slechte gewoonte ook iets goeds staat. Dit motiveert me alleen maar om bewuster om te gaan met hoe ik op anderen overkom en vaker om opbouwende kritiek te vragen. Anderen zien je vaak toch nét iets anders dan dat jij jezelf ziet en dat is heel verfrissend.

Eén groot rollenspel
Erik Bertrand Larssen legt in zijn boek uit dat je gedurende de dag, of je nu CEO of huismoeder bent, verschillende rollen aanneemt. Voor ieder van deze rollen is een andere houding gewenst. Op dinsdag leer je stil te staan bij de rollen die je aanneemt gedurende een dag en word je uitgedaagd om deze zo goed mogelijk te vervullen. Vaak laten we ons leiden door onze emoties en beïnvloeden eerdere situaties de uitkomst van onze dag. In De Helweek betoogt de schrijver dat iedere rol om een andere focus vraagt. Als jij een belangrijk gesprek hebt met je baas over een mogelijke promotie, dan mag het feit dat jij onderweg naar kantoor bijna bent aangereden door iemand die door rood reed hier geen invloed op hebben. Hetzelfde geldt voor het moment dat je het kantoor weer achter je laat. Als je een romantisch diner met je liefje hebt gepland, dan moet je die presentatie voor morgen toch even uit je hoofd zetten.

Zelf vond ik het nog best lastig om ongewenste gedachten buiten de deur te houden, maar dat is volgens het boek slechts een kwestie van training. Ik merkte dat ik me tijdens De Helweek vooral met mezelf bezig hield, waardoor ik tegen de tijd dat ik thuis kwam helemaal opgebrand was (maar dat kan ook zijn gekomen doorat ik iedere ochtend om 05:00 op stond). Wel probeerde ik om bewuster om te gaan met de verschillende situaties waarin ik me bevond en hier tijd voor vrij te maken. Want zeg nou zelf, dat uurtje ongestoord tijdschriften doorbladeren in bad is toch veel minder lekker als je eigenlijk allerlei andere dingen aan je hoofd hebt?

Timing is everything
Tijdens De Helweek zul je moeten leren plannen. Je kunt namelijk alleen je doelen bereiken als je de stappen die je moet doen om er te komen goed voor ogen hebt. Daarom is de opdracht voor woensdag om een planning voor de lange termijn te maken. Dit betekent dat je niet alleen na moet denken over morgen of volgende week, maar ook over volgende maand en volgend jaar. Volgens Erik Bertrand Larssen is het goed om zelfs tijd uit te trekken in je planning om een planning te maken. Een beetje overdreven, don’t you think?

Wat ik er wel van heb geleerd is dat het niet altijd erg is als je je planning niet helemaal nakomt. Een planning moet flexibel kunnen zijn. En voor iemand die altijd alles opschrijft om vervolgens de helft minstens een paar weken onderaan het lijstje te laten bungelen, is dat een hele verademing. Blijkbaar mag dat best, als je alles waar je niet aan toe komt maar in je agenda zet. This I can do.

It’s a sleep deprived life
We hebben allemaal wel eens een nacht doorgehaald. En we kennen ook allemaal dat gevoel dat je hebt wanneer je na een zware nacht op je werk verschijnt. Meestal was het het moedeloze gevoel meer dan waard en ben je er na een avond vroeg je bed in weer helemaal bovenop. Nooit echter heb ik gehoord dat mensen op vrijwillige basis een nacht slaap oversloegen. Nooit. Totdat ik aan De Helweek begon. En toen kon ik er niet meer onderuit.

Voordat ik aan mijn slapeloze nacht begon voelde ik een mix van zenuwen en nieuwsgierigheid. Enerzijds leek het me letterlijk de hel en anderzijds was ik ook wel heel erg benieuwd of ik dit vol zou kunnen houden. Achteraf kan ik je vertellen dat het inderdaad de hel is, maar niet zozeer de nacht als wel de dag er na. Toch werd ik verrast door de hoeveelheid werk die ik die nacht heb kunnen verzetten en over hoe ontzettend energiek ik me voelde. Zelfs op vrijdag heb ik nog redelijk veel gedaan gekregen. Om vervolgens in te storten natuurlijk. Maar veertig uur aaneengesloten wakker zijn kan in ieder geval van mijn bucket list af.

Middagdutjes zijn toegestaan
Dat is wat ik er van heb gemaakt in ieder geval. Wat Erik Bertrand Larssen eigenlijk bedoelt is dat het belangrijk is om af en toe even te pauzeren. Hoe je dit doet maakt eigenlijk niet uit. Je kunt even mediteren, maar je kunt ook daadwerkelijk even slapen. Al is het maar vijf minuten, op deze manier geef je je lichaam en geest de tijd om zich kort te herstellen. Na donderdagnacht blijkt deze methode echter niet geheel vrijwillig, want onderweg naar kantoor dut ik al direct even in. Er blijkt veel koffie en wilskracht nodig te zijn om een dag als deze door te komen, maar ik heb gemerkt dat bezig blijven nog belangrijker is.

My happy day
Na vrijdagavond direct mijn bed in te zijn gedoken, ontwaak ik zaterdagochtend met alleen maar positieve gedachten – althans dat is idealiter het geval. Toch moet ik zeggen dat alles na deze dag een stuk relaxter is. Ik voelde me letterlijk alsof ik door een hel was gegaan en daarna was eigenlijk alles rainbows and unicorns. Dat maakte het positieve denken, dat de opdracht van de dag is, een heel stuk gemakkelijker. Hoewel ik mezelf als een redelijk positief persoon beschouw, leer ik tijdens de Helweek dat positief denken slechts een kwestie van woordgebruik is. Het is het verschil tussen “het gaat fantastisch” en “het gaat goed” of “ik weet dat ik het kan” en “ik hoop dat ik het kan”.

Verder merk ik dat ik redelijk door mijn takenlijst heen begin te komen en daarom doe ik het een beetje rustig aan vandaag. Ik ga lekker de stad in, ga iets leuks doen met mijn vriend en ben vooral heel erg lief voor mezelf. Gelukkig heb ik het weekend niet zoveel gepland, zodat ik me hier even helemaal op kan focussen.

Een kwestie van perspectief
De laatste dag van De Helweek staat in het teken van nadenken over de doelen in je leven. Voor mij komt dit een beetje laat, omdat ik het meeste denkwerk al voor deze week heb verricht. Ik gebruik de dag vooral om te relaxen en te reflecteren op de week. Ik heb geleerd om beter prioriteiten te stellen, positiever in het leven te staan en mijn humeur niet te laten beïnvloeden door kleine tegenslagen. Daarnaast weet ik beter wat ik moet doen om bepaalde doelen te bereiken en zal ik niet snel meer uit het veld worden geslagen als iets niet direct lukt. Ik weet nu hoe gemakkelijk het is om gewoontes te veranderen, mits je het ook echt wilt. Alles wat ik in deze week heb geleerd is het resultaat geweest van de moeite die ik er in heb gestopt. Ik besef me nu hoeveel ik aan kan, maar weet ook dat het belangrijk is om genoeg tijd te besteden aan rust. Hoewel ik denk veel van deze week te hebben opgestoken, denk ik dat het vooral een goede manier is om aan je goede voornemens te beginnen. Alles is vol te houden voor een week, maar als je eenmaal bezig bent dan besef je je hoe gemakkelijk het eigenlijk is. En als je dan toch al zo goed bezig bent, dan kun je er maar beter nog even mee doorgaan.

Toch vond ik het boek inspirerender dan de week zelf. Tijdens De Helweek heb ik vooral mijn eigen grenzen opgezocht, maar veel van de dingen die ik interessant vond waren mentale trucjes waarvoor het boek alleen had volstaan. Ik was ontzettend gemotiveerd na het lezen van het boek, waardoor mijn verwachtingen waarschijnlijk te hoog waren. Achteraf gezien ben ik toch blij dat ik deze challenge ben aangegaan, omdat het fijn is om eens bewust te kijken naar de manier waarop je in het leven staat. Nu eet ik al redelijk gezond, sport ik al regelmatig en maak ik dagelijks een planning, maar er is altijd wel iets in je leven waar ruimte is voor verbetering. Zeker als je ook graag kritisch naar jezelf bent of benieuwd bent wat zo’n week je kan opleveren, is het een aanrader om het boek ook eens te lezen. Als tip zou ik je dan willen meegeven om niet het hele boek in één keer te lezen, maar steeds alleen het gedeelte over de dag zelf.

Hoewel ik het een geslaagd experiment vond, ben ik niet van plan om nog eens een helweek te organiseren. Immers heb je (als je tachtig wordt) maar 4160 weken te leven en één helweek vind ik op dat aantal wel voldoende. Mijn resterende 2912 weken ga ik in ieder geval met een kleine slaapachterstand, maar wel met heel veel goede voornemens tegemoet.

Wil je weten hoe ik het er van dag tot dag vanaf bracht? Bekijk dan hieronder mijn vlog:

Reageer op artikel:
NSMBL Challenge: De Helweek, 7 dagen die je leven veranderen?
Sluiten