NSMBL Challenge: Een week zonder make-up

Vivian 11 feb 2018 Beauty

Ik draag altijd make-up. Al-tijd. Of ik nu naar school ga, moet werken of gewoon een middagje ga winkelen, ik verlaat het huis niet zonder een full face of makeup. Als ik foundation opdoe, móet ik ook wel bronzer en highlighter aanbrengen; ik draag geen mascara zonder ook oogschaduw op te doen; een winged eyeliner mag al helemaal niet ontbreken en dan hebben we het nog niet eens gehad over de wenkbrauwen.

Een week zonder make-up

Nu klinkt het misschien alsof ik recht uit RuPaul’s Drag Race kom, maar niets is minder waar – dat hoop ik tenminste. Hoewel aan mijn dagelijkse make-up routine minstens zoveel producten te pas komen als aan die van Kylie Jenner, ziet mijn everyday look er niet over the top uit. Zeker, het is meer dan wat de meeste meiden dragen op een dagelijkse basis. Misschien is het zelfs meer dan wat zij dragen als ze op stap gaan. En dat is helemaal prima, iedereen mag helemaal zelf beslissen of ze wel of geen make-up willen dragen. Maar ik houd ervan om met make-up te spelen, en ik geniet er dus ook elke dag weer van om een nieuwe look te creëren.

[one_half]IMG_9512[/one_half][one_half_last]IMG_9197[/one_half_last]

Al sinds mijn veertiende ben ik in de weer met make-up. Het begon rustig, met de getinte dagcrème van mijn moeder – die ongeveer vier tinten donkerder was dan mijn gezicht (waarom zei niemand daar ooit wat van?). Daarna volgden de tijden van de Maybelline Great Lash mascara, de oude vertrouwde vriend van de gehele vrouwelijke bevolking. Deze roze/groen-verpakte rakker heeft mij door die beginfases van make-up heen gesleept en is nog steeds een van mijn favorieten. Daarna volgde lippenstift. Op mijn zeventiende ging ik geen dag zonder een kleurtje op mijn lippen, en dan het liefst zo fel mogelijk – dat stak zo lekker af bij mijn cutesy kanten rokjes en parelkettingen (don’t ask…).

Gelukkig ontdekte ik toen de wereld van beauty gurus op YouTube. Ik leerde hoe ik de juiste kleur foundation moest kiezen, hoe ik moest contouren en highlighten en hoe ik mijn wenkbrauwen on fleek kreeg. Vanaf dat moment was er no going back: sindsdien ga ik bijna geen dag zonder make-up. Dat gezegd hebbende brengt me tot nu. Het is zondagochtend en ik zit achter mijn kaptafel. Hoewel ik ‘s zondags vaak juist geen make-up draag, maak ik vandaag een uitzondering. Ik moet het namelijk de komende vijf dagen zonder doen.

Dag 1: Geen make-up op is de nieuwste trend
De wekker wekt me om kwart over acht en ik weet: de week zonder make-up is van start. Hoewel het heerlijk is om een half uur langer te kunnen slapen – vooral op een maandag – is het toch wat onwennig. Mijn ochtendroutine is weg: er valt een leegte tussen het douchen en het ontbijt, die ik helaas niet op mag vullen met wat make-up. Mijn kaptafel kijkt me vol verlangen aan, maar ik neem geen plaats. Van vandaag tot en met vrijdag weer ik de aanblik van al mijn make-up. Geen concealer om me van deze enorme wallen te redden, geen poeder om me af te helpen van die glans en helaas ook geen mascara om me nog ietwat wakker te laten lijken. Ik moet het er maar mee doen.

In de trein blader ik door een tijdschrift dat ik nog snel op het station heb gekocht. Ik lees dat dé beautytrend voor het komende seizoen de no makeup look is. “Gelukkig maar, dan ben ik toch nog een beetje volgens de laatste mode”, denk ik sarcastisch, terwijl ik naar de perfecte modellen in het blad kijk. Die ‘no makeup look’ van hen bestaat trouwens gewoon uit foundation, wenkbrauwpotlood, highlighter, oogschaduw en mascara – maar dat even terzijde.

Eenmaal op kantoor aangekomen heb ik nog geen rare blikken ontvangen, noch de vraag gekregen of ik ziek ben. Sterker nog: het viel mijn collega’s pas na een goede tien minuten op dat ik completely barefaced ben. En dat terwijl mijn naakte gezicht er toch wel wat anders uitziet dan wanneer ik make-up op heb, dat durf ik zeker toe te geven. Maar het feit dat ze het niet hadden opgemerkt, of het in ieder geval niet raar vonden, geeft me wat extra vertrouwen in de rest van de week.

Dag 2: Kleding struggles
Het is half negen en ik heb me al minstens tien keer omgekleed. De ochtenden zouden toch makkelijk moeten zijn? No makeup, no hassle, daar had ik zo naar uitgekeken! Niets blijkt minder waar. Ik wil geen zwarte tops of blouses aan, want dan voel ik me net Wednesday Addams. Het bleke gezicht heb ik al, nu nog twee vlechtjes en dan is de look compleet. Helaas voor mij bestaat 99% van mijn garderobe uit de prachtige kleur zwart. Ik kies uiteindelijk maar voor een saai grijs sweatshirt en gooi een statement necklace om m’n nek, om er nog enigszins toonbaar uit te zien.

In de trein zie ik nog meer meiden de no makeup look rocken. “Ja, maar zij kunnen het heel goed hebben”, zeg ik tegen mezelf. “Zij hebben lang niet zoveel puistjes als ik. En ik heb van die grote poriën, dat ziet er echt niet uit zonder make-up.” Hoe meer ik naar de andere make-uploze meiden kijk, merk ik dat ik hen ophemel, terwijl ik mezelf alleen maar naar beneden haal. Ik prijs zelfs meiden met dezelfde soort huid als ik dat zij geen make-up dragen. Waarom vind ik het zelf dan zo moeilijk om zonder make-up de deur uit te gaan? Waarom doe ik elke dag weer een plamuurlaag foundation op om élke onzuiverheid te verbergen?

Dag 3: “Ik zou écht niet zonder mascara kunnen”
Ik zit weer in de trein. Ditmaal niet op weg naar Amsterdam, maar naar Zwolle. Ik moet namelijk een dagje naar Windesheim voor een heuse stage kick-off dag, wat betekent dat ik al mijn klasgenootjes voor het eerst in een lange tijd weer zie. Zij hebben mij natuurlijk nog nooit zonder make-up gezien, dus ik ben heel benieuwd hoe ze gaan reageren.

Niemand zegt iets over mijn naakte gezichtje, maar ik merk wel dat veel klasgenoten een tweede keer omkijken. Wanneer ik zeg dat ik voor een NSMBL Challenge een week lang zonder make-up de deur uit moet, krijg ik veel positieve reacties. “Wauw, wat knap van je! Ik zou echt nooit zonder mascara de deur uit kunnen” en “Ik zou dat niet kunnen hoor, dan zie ik er echt dood uit.” Ik geef toe: dit had ik ook kunnen zeggen. En een jaar of vier geleden had ik deze challenge nooit aangedurfd. Toen was ik onzeker over mijn haar, mijn huid, eigenlijk over alles. Nu ben ik 22 jaar en ben ik best tevreden met hoe ik eruitzie. Natuurlijk zou ik het fijn vinden als ik kleinere poriën had en geen littekens op m’n wangen zou hebben, maar so be it. Al die kleine dingetjes horen bij mij, zij maken wie ik ben.

Daarom is het ook grappig om reacties als “Wat knap van je, ik zou dat niet kunnen” te horen. Ik weet dat ze het niet zo bedoelen, maar toch klinkt het alsof er wordt gezegd: “Wat knap van je dat je jezelf durft te zijn, ik zou dat niet kunnen.” Als je erover nadenkt is er niets moeilijks aan om géén make-up op te doen. Dat make-uplaagje vereist juist extra effort, dat kost elke ochtend weer vijf, tien, twintig minuutjes om aan te brengen. Het is jammer dat veel meiden – waaronder voorheen ook ik – denken dat ze make-up nodig hebben om er toonbaar of goed uit te zien. Begrijp me niet verkeerd, ik ben nog steeds dol op make-up. Je kunt er de mooiste looks mee maken en het geeft je een confidence boost. Maar het hóéft niet. Je bent niet minder presentabel of mooi als je geen make-up op hebt.

Dag 4: Makeup cravings
Net wanneer ik ‘s ochtends op de fiets spring begint het te regenen. “Daar gaat m’n make-up”, hoor ik mezelf al bijna zeggen, wanneer me te binnen schiet dat ik geen make-up op heb. Heerlijk, dan hoef ik me ook geen zorgen te maken over snelle touch-ups in de trein.

Hoewel het dragen van geen make-up zeker zijn voordelen heeft (ik hoef niet om de twee uur te checken hoeveel ik glim; ik hoef me geen zorgen te maken dat m’n mascara uitloopt in de regen; ik kan een half uur langer blijven liggen in de ochtend) en ik net een pleidooi heb gehouden over dat je ook mooi bent zonder make-up, kan ik niet wachten tot deze week voorbij is. Inmiddels heb ik de collectie van mijn favoriete beauty webshops al drie keer bekeken. En heel stiekem heb ik ook een klein bestellinkje (lees: twee lippenstiften, twee lipliners, een oogschaduwpalette en nieuwe kwasten) geplaatst, die zaterdag binnenkomt. Wat een perfecte timing!

Dag 5: THE END!
Yessss, het zit er bijna op! Dit is het laatste dagje dat ik zonder make-up de deur uit moet, maar dat is geen enkel probleem. Deze week heeft me doen beseffen dat het helemaal geen big deal is om zonder make-up op naar werk, school of waar dan ook te gaan. Eerst ergerde ik me aan élk klein onzuiverheidje op m’n gezicht en vermeed ik het liefst alle spiegels. Oké, ik maak nog steeds geen honderd selfies van mijn naakte gezichtje, maar ik vind het ook niet erg om mezelf zonder make-up te zien.

Zou ik het nog een keer doen? Ja, en ik kan het ook iedere andere make-upverslaafde aanraden. Ga ik morgen direct make-up opdoen? Zeker weten! Ik kan niet wachten om weer lekker met make-up te spelen. Ach, wat kan ik zeggen, old habits die hard.

Reageer op artikel:
NSMBL Challenge: Een week zonder make-up
Sluiten