Anne-Margreet
Anne-Margreet Health 16 mrt 2016

NSMBL Challenge: wat gebeurt er als je 30 dagen met een personal trainer traint?

De afgelopen tijd is het tot mijn ongenoegen vaker ‘niets’ dan ‘alles’ geweest. Aan de hijgende toestand waarin ik verkeer als ik de drie trappen van de fietsenstalling heb beklommen te oordelen, is mijn conditie niet bepaald om over naar huis te schrijven. Ik weet zelf ook wel dat ik mijn redelijk sportieve achterwerk vaker naar de sportschool moet slepen, maar mijn agenda laat het helaas niet altijd toe. Óf ik zit op de bank met een flinke dosis verkeerde prioriteiten en een glas rode wijn omdat ik vind dat ik dat heb verdiend, aan het einde van een lange week.

Dat ik me na een workout vele malen beter voel dan na dat glas goddelijke rode vloeistof is bij mij heus bekend. Maar als ik op donderdagavond pas voor het eerst richting de sportschool kan, dan is mij niet meer wijs te maken dat dat nog het verschil verschil gaat maken. Mezelf motiveren doe ik door maandagochtend als eerste op de loopband te staan, consequent te bedanken voor traktaties en te lunchen met een boterham met avocado. Goed bezig zijn werkt aanstekelijk en wat dat betreft is een goed begin het halve werk. Als ik direct al zwicht voor die macarons die in de keuken liggen, dan kan ik lichamelijke beweging wel op mijn buik schrijven voor die week. Maar doe ik dat niet, dan ga ik zeven dagen vol gewichtheffen, hard te lopen kilometers en gezonde smoothies tegemoet. Oké, nu klinkt het wel héél gemakkelijk.

Ik weet niet wat mijn vetpercentage is. Ik sta nooit op de weegschaal. De enige manier waarop ik er achter kom of het weer eens tijd is om wat te gaan doen is als óf mijn moeder me er op wijst óf als mijn favoriete spijkerbroek minder lekker zit. And that’s fine with me. Ik weet zeker dat ik er niet gelukkiger van zou worden als ik het wel zou weten. Een manier om mezelf wél te motiveren is een gezonde dosis competitie. Zet me met tien anderen in een spinning-les and I will bust my ass off. Zet me voor een Yoga DVD en ik val in slaap in Shavasana. Een personal trainer leek me daarom wel wat. Iemand met écht verstand van zaken en de pit om je over je eigen grenzen heen te laten gaan.

Dennis Wijnhold is een thaibokser met de titels Amateur Wereldkampioen en Nederlands Kampioen op zijn naam. Na jarenlang zelf de sport te hebben beoefend, geeft hij nu groepslessen en individuele lessen bij onder andere de Vondelgym in Amsterdam. Ik heb wat van zijn filmpjes bekeken en voor zover mijn kennis over kickboksen reikt, kan ik je vertellen dat hij the real deal is. Je wil hem in ieder geval niet tegen je hebben, dus wat mij betreft zit dat wel snor. Ik vroeg hem of hij mij een paar keer wilde trainen. Het lijkt me namelijk wel tof om een goede rechtse te kunnen verkopen, mocht de situatie daar ooit om vragen. Dat wilde hij wel, dus ik op naar de Vondelgym (in die mega comfortabele sportoutfit).

Je moet weten dat ik ongeveer mijn hele leven heb gedanst, dus kickboksen is nogal een ver-van-mijn-bed-show. Nu ben ik de beroerdste niet als het gaat om nieuwe dingen proberen, maar desalniettemin ben ik op z’n zachtst gezegd een beetje sceptisch. Tijdens mijn enige eerdere ontmoeting met een bokszak werd mij verteld dat ik de bokszak in kwestie wat minder mocht ‘aaien’. Je begrijp dat ik niet dacht dat er een toekomst in boksen voor me weggelegd was. Toch durft Dennis de uitdaging met me aan te gaan (al is het weliswaar zijn beroep) en gingen we aan de slag.

Les 1: It’s not like the movies
Tijdens mijn eerste les werd ik direct met mijn neus op de feiten gedrukt. Boksen is hard werken. Dennis leert mij de basisprincipes van het slaan: hoe je altijd je hoofd moet beschermen (learned that the hard way), dat je je vuisten moet samenknijpen op het moment dat je slaat en dat de essentie van het boksen berust in het draaien van je schouders en je heupen. Eigenlijk is het net dansen. Als bokser moet je licht op je voeten zijn en je snel kunnen bewegen. Misschien is het dan tóch meer mijn ding dan ik dacht.

Les 2: Do your pushups, then do some more
Hoewel ik dacht dat de vorige keer al pittig was (ik ben nog niet hersteld van de spierpijn), bleek dat alleen nog maar de opwarmronde te zijn. We hebben al vrij snel vastgesteld dat mijn upper body strength wat te wensen over laat en dus zijn mijn arme biceps en triceps het slachtoffer van een intense circuittraining. Om hard te kunnen slaan moeten namelijk niet alleen je armspieren, maar ook je borstspieren in vorm zijn. Pushups voeg ik daarom (met enige tegenzin) toe aan mijn workout routine. Gelukkig weet ik waar ik het allemaal voor doe.

Les 3: Thank you later (maybe)
Het scheelt dat Dennis zo’n aardige kerel is (en dat hij veel beter kan kickboksen dan ik), anders had ik hem al lang kunnen schieten. Zoals het een goed personal trainer betaamt, pusht hij me steeds een beetje verder. Maar hoewel dit soms écht even doorbijten is, merk ik dat ik vooruitgang boek. Vooral tijdens de circuit trainingen weet hij er steeds wat seconden (of een hele ronde) bij te smokkelen, wanneer ik het zelf al lang op had gegeven. Stiekem ben ik dus toch best wel blij met die twee ogen die constant op mij gericht zijn.

Les 4: More thinking, more doing
Wie had gedacht dat kickboksen zoveel hersencapaciteit zou vragen (no offense)? Na vier lessen heb ik het slaan nog steeds niet helemaal onder de knie. Er zijn zoveel dingen waar ik tegelijk aan moet denken, dat ik er consequent (minstens) één vergeet. Als mijn voeten goed staan, dan vergeet ik door mijn knieën te zakken en als ik mijn hand goed indraai, dan vergeet ik mijn schouders mee te draaien. Het is bijna vermoeiender voor mijn hoofd dan voor mijn lichaam, maar daardoor blijf ik wel uitgedaagd. Dennis verzekert me er van dat oefening kunst zou moeten baren. Dat wordt nog flink oefenen dus.

Les 5: Not just for kicks
Dennis heeft inmiddels voldoende vertrouwen in me dat ik mijn trapkunsten op hem mag oefenen (met een kussen weliswaar). Tot mijn grote verbazing (en die van hem), gaat dat me veel gemakkelijker af dan het slaan. Sterker nog, hij noemt me zelfs een ‘kleine kickbokser’ in plaats van het gebruikelijke ‘ballerina’ en uit zijn mond zie ik dat maar als een compliment.

Les 6: The final punchline
Mijn training-avontuur besluit ik tijdens een zaktraining bij de Vondelgym. Het lijkt me fijn om alles wat ik van Dennis geleerd heb, te zegevieren op een bokszak. Heerlijk. Dat is het hersenloze rammen op een figuurlijke vijand die ik me al die tijd heb voorgesteld. Maar wat is dat ding hard zeg. Ik herinner me nu weer waarom ik die bokszak vroeger liever aaide dan sloeg.

Eindoordeel
Kickboksen is een intensieve training waarbij je niet alleen spieren kweekt, maar ook je conditie op pijl houdt. Een goede techniek, maar ook krachtige bewegingen zijn essentieel om de oefeningen goed uit te voeren. Hoewel je misschien een heel eind komt met een groepsles, vond ik het een must om eerst een paar lessen bij een personal trainer te volgen. Die onverdeelde aandacht zorgde voor een motiverende start en een goede basis. Voor mij hebben deze lessen zonder twijfel het verschil gemaakt dat er voor heeft gezorgd dat ik ook na de sessies met Dennis door ben blijven gaan. Misschien is die rechtse hoek er nog niet helemaal, maar ik kan in ieder geval wél een goede trap uitdelen. En dat is een veelbelovend begin, vind ik zelf.

Wil je ook een keer door Dennis getraind worden? Neem dan contact met hem op via 0655198669 of [email protected] en hou hem in de gaten via Instagram! Ben je benieuwd hoe zo’n workout er ongeveer uit ziet? Bekijk dan snel de video hieronder:

Deze challenge is tot stand gekomen met dank aan De Vondelgym.

Reageer op artikel:
NSMBL Challenge: wat gebeurt er als je 30 dagen met een personal trainer traint?
Sluiten