Love & Life 12/01/2016

Nu ik later groot ben: Fulltime werken

Fulltime werken is de hel. Ik dacht altijd dat jonge mensen alles aankonden, maar toen ik herhaaldelijk halverwege de week al de wanhoop nabij was, begon ik daar toch sterk aan te twijfelen. ‘Als je je baan heel leuk vindt, dan voélt het niet als werken’, zeggen mijn vriendinnen. Dat geloof ik allemaal best, maar van 40 uur in een kantoor doorbrengen waarvan de ramen na drie uur ’s middags beginnen te beslaan, krijg ik toch een beetje jeuk.

Een korte analyse van mijn voltijd werkende medemens leerde me dat er drie typen zijn. De eerste is de tevreden en ambitieuze fulltimer die zelfontwikkeling en een mooie carrière hoog in het vaandel heeft staan. Dit type vindt het niet erg daar wat vrijheid en een gezonde kleur in z’n gezicht voor in te leveren. Is zeldzaam.

Dan heb je het type dat doodongelukkig is in z’n baan, maar zo opgewonden wordt van de marmeren vloer, barista’s die gratis espresso’s met een melkschuimlaagje klussen en z’n leaseauto dat ie het koste wat kost volhoudt. Dat is hetzelfde type dat highfivend met zichzelf op de WC zit en daadwerkelijk de lege pagina’s in managementboeken gebruikt om aantekeningen te maken. Ik geef je op een briefje: zit binnen drie jaar met een burn-out waarna hij de overstap maakt naar een baan ter zelfontplooiing. Waar ie de change kan zijn die hij wil zien in the world.

Als laatste dan m’n eigen soort: degenen die naar lucht happen. Kunnen voltijd werken op een kantoor simpelweg niet aan en stoppen binnen een jaar. Worden heel zenuwachtig van de gedachte dat je impulsaankopen alleen op koopavond kan terugbrengen en zien dat inspirerende gebouw vol high potentials als een gevangenis met glazen wanden waar je toevallig heel lekker kan lunchen. Dan moet je vooral niet stoer doen door het toch te proberen.

Nu ik mezelf niet langer voor de gek houd ben ik heel blij met veel gelijkgestemden en wat tevreden harde werkers onder m’n vriendinnen. En een paar WC-high fivers. Om die leaseauto van te lenen.

Benieuwd naar wat beeldmateriaal bij mijn leven waarin Frankrijk het nieuwe Azië is en gerechten-zonder-pakjes onmiskenbare foodporn? Volg me dan op Instagram: @liannemarije.

Reageer op artikel:
Nu ik later groot ben: Fulltime werken
Sluiten