Love & Life 5 jan 2016

Nu ik later groot ben: Huismus

Ik ben best wel truttig. Als ik de hoeveelheid sociale activiteiten die m’n vriendinnen in hun week weten te proppen vergelijk met de keren dat ík op een doordeweekse avond met rode wijn en Turks brood met various dipjes in een kroeg zit, mag ik blij zijn dat ik überhaupt vriendinnen heb. Fear of missing out is mij vreemd. Voor elke hippe festivalfoto die m’n Facebook-vrienden op hun tijdlijn slingeren, kan ik er een toevoegen van mezelf op de bank met een dekentje. En de kaarsjes aan.

Het waren momenten van groot geluk als m’n huisgenootje en ik om 13.00 concludeerden dat we niet meer naar buiten hoefden. Een van ons had The Parent Trap paraat staan, er was thee, pasta van de dag ervoor en WC-papier. Wanneer je dan na RTL Boulevard bedacht dat je nog een drankje zou doen met iemand, werden er tijdens het uitlepelen van Mona’s verrassingspudding van de maand talrijke excuses bedacht. Vaak ging je dan toch, want je was jong en je wilde wat en met een beetje goede planning kon je de dag erna thuisblijven.

Eerder kon ik deze huismusserigheid nog scharen onder ‘lui & lamlendig’, het beeld dat m’n ouders toch al hadden van de gemiddelde student en wat ik daarom graag met een roze fleecekleedje bevestigde. Nu de hoofdstad m’n playground is en voor een random vriendinnetje de week niet compleet is zonder twee yogasessies buiten de deur, het uitproberen van een nieuw biologisch lunchtentje, een vrijdagmiddagborrel voor ‘ons young professionals’ en minimaal twee eetdates met andere ‘living the dream’-ers, kom ik er niet meer onderuit. Ik ben suf.

Thuis zijn is mijn guilty pleasure. Wanneer het buiten grijs is, m’n plankje in de koelkast gevuld, Netflix weer betaald en m’n voorraad chocoladeletters nog toereikend, blijf ik het allerliefste op de bank. Ik voel me geen moment alleen als ik op vrijdagavond toe leef naar het moment dat ik The Voice kan kijken. Of wanneer ik tussen m’n bed en kledingkast op m’n roze yoga mat m’n favoriete beginnersfilmpjes afspeel. Vriendinnetjes zijn na hun borrels buiten de deur altijd welkom. Zet ik een flesje wijn klaar. Met een truttig kaasplankje.

Benieuwd naar wat beeldmateriaal bij mijn leven waarin Frankrijk het nieuwe Azië is en gerechten-zonder-pakjes onmiskenbare foodporn? Volg me dan op Instagram: @liannemarije.

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Meld je nu aan voor de NSMBL NEWS CLUB! 💘

Jij wilt vast nog meer juicy news, handige tips & tricks en hééél veel inspiratie ontvangen.. toch?! Elke donderdag in je mailbox.

Reageer op artikel:
Nu ik later groot ben: Huismus
Sluiten