Love & Life 12 apr 2016

Nu ik later groot ben: Sporty Spice

Ik ben een middenmoot sporter. Ik heb geen abonnement op de sportschool, zit niet bij een sportvereniging en loop één keer per week hard. Soms twee keer. Nou ja, dat eigenlijk nooit. Mijn sportregime laat zich kenmerken door de ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’-mentaliteit. Maar waar de ene helft van Nederland tegenwoordig meerdere malen traint voor fratsen als een triatlon en de andere helft dagelijks een zak Hamka’s wegstouwt, blijkt doorsnee ineens zo normaal niet meer.

Er schijnen namelijk best een hoop mensen te zijn die drie keer per week sporten. Die staan dan wanneer ik in kleermakerszit op m’n bed yoghurt met cruesli eet al een half uur aan gewichten te leuren in een of andere gym. Of trekken na een lange werkdag hun hardloopschoenen aan voor een ‘ontspannen rondje’ op het moment dat ik in de supermarkt besluit dat m’n lasagne strooikaas én mozzarella nodig heeft. Ik heb zo’n vriendinnetje die uitspraken doet als “ik ben gewoon mezelf niet als ik een paar dagen niet hardloop.” Dan wil ik haar het liefst met m’n hand in haar hele gezichtje knijpen.

Daartegenover heb je de types die nooit sporten. Bijvoorbeeld die die met hun maatje 36 en cellulite-vrije bovenbenen in afgeknipte shortjes op het strand paraderen en het ene zakje Dropfruit Duo’s na het andere naar binnen gieten. Ze zijn fit, dús hoeven ze niet te bewegen. Die spreken we over dertig jaar nog wel wanneer ze met een veel te hoge bloeddruk hun chronische stress zitten weg te mediteren. Samen met de luiwammesjes die simpelweg geen zin hebben en tevreden met een zak Croky paprika chips op de bank liggen. Moet je vooral ook lekker laten.

Sporten is zo’n dingetje geworden waarvan mensen zeggen: ‘Ja weetje, als we het half gaan doen, dan begin ik er gewoon niet aan.’ Als je jezelf niet voor dag en dauw in het zweet werkt met op maat gemaakte trainingsschema’s ben je lui. Of hoor je bij de groep die zegt: “Sporten? Hè bah, nee, ik ben toch geen fitgirl. Ha. Ha.” Waar is de gulden middenweg? Ik kan mijn abs nou ook niet echt op Instagram zetten, maar ren na drie dagen bitterballen, witte wijn en gebakjes bij de lattes soms toch een stukje langer. Om vervolgens weer zes dagen op de bank te ploffen. Nee, voor mij geen bootcamp, boksen, fitspiration of marathon. Gewoon, een beetje balans. En soms een zak Hamka’s.

Benieuwd naar wat beeldmateriaal bij mijn leven waarin Frankrijk het nieuwe Azië is en gerechten-zonder-pakjes onmiskenbare foodporn zijn? Volg me dan op Instagram: @liannemarije.

Reageer op artikel:
Nu ik later groot ben: Sporty Spice
Sluiten