Spontaniteit wordt niet altijd beloond: ‘Ik ging een weekje couchsurfen, en dit is wat er gebeurde’

Omdat ik (NSMBL’s Bente) graag een weekje naar Málaga wilde om mijn Spaans te oefenen leek couchsurfen mij een goede keus. Zo zou ik op een relaxte manier met Spanjaarden in contact komen en Málaga beleven alsof ik er zelf woonde. En dus ging ik op zoek naar een leuke host. Zo kwam ik terecht bij Gabriël, een jongen van 26 die in de binnenstad van Málaga woonde samen met zijn vriendin. Op zijn profiel stonden alleen maar positieve referenties – vooral van meisjes. Zij beschreven Gabriël als een vrolijke, actieve jongen die couchsurfers graag een kijkje in zijn wereld gaf. Na wat berichtjes bevestigden wij beiden mijn verblijf en kon het avontuur beginnen.

Eenmaal aangekomen in Málaga pikte hij me op bij de bushalte en liepen we naar zijn huis. Hij woonde in een groot appartementencomplex midden in de stad – qua locatie echt perfect. Totdat we zíjn appartement binnen stapten. Gabriël’s huis bestond uit één kamer met een keuken, een tafel met twee stoelen en er lagen twee luchtbedden naast elkaar op de grond. Daarnaast stonden overal lege drankflessen en rook het er naar wiet. Ik baalde ontzettend, maar sprak mezelf aan vooral open minded te blijven – je kunt immers geen zacht hotelbed verwachten als je gratis bij iemand verblijft, toch?

Moeizaam probeerde ik een gezellig gesprek met hem te voeren. Ik vroeg hem wat voor werk hij deed, hoeveel couchsurfers hij al had opgevangen, dat soort dingen. Tussendoor stuurde ik een berichtje naar mijn twee beste vriendinnen om ze op de hoogte te stellen van mijn situatie. Ze vonden het net als ik niet echt een relaxed idee dat ik naast deze jongen zou gaan slapen, maar ik vertelde ze dat ik de volgende dag op zoek zou gaan naar een hotel. Een nachtje is best te doen. Inmiddels rolde Gabriël een joint en schonk hij zichzelf een flink glas wodka in. Ik bedankte vriendelijk en vroeg hem waar zijn vriendin was. “Oh, die komt morgen thuis. Je zult haar vast aardig vinden. Maar je begrijpt wel dat we wat privacy nodig hebben toch?”

Right, privacy. In dit huis? Maar ik zei: “Natuurlijk, ik ben toch de hele dag de deur uit.” En toen bedacht hij zich. “Mijn vriendin is biseksueel en ik denk dat ze je wel ziet zitten.” Daarbij knipoogde hij ook nog eens. Mijn mond viel letterlijk open van verbazing. Ik kende deze jongen nog geen uur en kreeg al een triootje aangeboden? Wauw.

Inmiddels wist ik het zeker: ik moest daar weg. Ik appte mijn vriendinnen nogmaals om ze op de hoogte te stellen en ze raakten volledig in paniek (als jullie dit lezen: sorry nog, daarvoor). Ze hebben me een half uur lang overladen met bezorgde berichten en gingen onmiddellijk op zoek naar een hotel in de buurt waar ik nog terecht zou kunnen.

Ondertussen zat ik nog steeds met Gabriël aan tafel en wilde ik niets liever dan weg. Gabriël zei dat hij nog zou gaan stappen en ik zag dat als ultiem moment om er van door te gaan. Het leek me beter om dat stiekem te doen dan om het tegen hem te zeggen. Maar hij bleef maar tegen me praten en rookte ondertussen nog een joint of twee. Inmiddels hadden mijn vriendinnen een hotel in de buurt gebeld en wat bleek: ik kon daar terecht als ik me binnen een kwartiertje zou melden. Ik moest dus heel gauw een smoesje bedenken om daar weg te kunnen. Opeens had ik het: ik ging hem vertellen dat een vriendin van me onverwachts ook in Málaga was en ik daar zou slapen. Hij reageerde niet eens op wat ik zei. Ik heb mijn spullen gepakt en ben het hotel gaan zoeken.

Eenmaal aangekomen bij het hotel was mijn telefoon inmiddels leeg. Ik wist dat mijn vriendinnen inmiddels gek werden van bezorgdheid en zij waren niet de enigen. De receptionist keek me aan met een van de meest bezorgde blikken die ik ooit heb gezien, vroeg zo’n zestig keer of ik in orde was, pakte toen mijn koffer uit mijn handen en bracht deze hoogstpersoonlijk naar mijn hotelkamer. Later bleek dat een van mijn vriendinnen in paniek naar het hotel had gebeld om te vragen of ik er al was. Nu kan ik er hard om lachen, maar er zijn maar weinig momenten geweest waarop ik me zo eenzaam voelde. Je begrijpt het wel: couchsurfen doe ik niet meer.

Wel ben ik heel benieuwd naar jullie ervaringen. Heb je wel eens ‘gecouchsurft’? En hoe heb jij dat ervaren? Laat hier je reactie achter!

Reageer op artikel:
Spontaniteit wordt niet altijd beloond: ‘Ik ging een weekje couchsurfen, en dit is wat er gebeurde’
Sluiten