Trend voor Dummies: de Eastpak rugzak

Tijdens de zomervakantie kocht in Spanje een rugtas van spijkerstof. Ook liet in mijn lange haar in een boblijn knippen. Volgens mijn moeder zag ik er hartstikke leuk uit. “Echt heel volwassen, Anouk.”

Dus ik met dat nieuwe kapsel naar school, zware spijkerstofschooltas onder de snelbinders. Op dag één voltrok zich een ramp toen mijn beker Yoki lekte en al mijn boeken vies maakte.
De spijkerstof gaf af, alles was blauw en plakkerig.

“Ik wil deze tas niet meer”, zei ik tegen mijn moeder. En niet alleen vanwege het Yokidebacle. Er was me namelijk meteen iets in het oog gesprongen.
“Iedereen heeft een Eastpak.” Na enig aandringen, mocht ik ook een Eastpak. Het werd een beige geval. Met een zwarte marker veranderde ik de ‘E’ in een ‘L’. Dan stond er Lastpak en dat was mega vet.

Maar goed, dat was 1998. Daarna kwamen de schoudertassen in zwang, gevolgd door de tassen die zó klein waren dat er eigenlijk geen boeken in paste. Maar die nam je dan ook nooit mee.
En zo raakte de Eastpak in de vergetelheid.

Dacht ik.

Nu zie ik ze weer opduiken. Het zijn vaak mannen die de tas dragen. Meestal de mannen die de basisschoolkledingstijl rocken. Of meisjes die iets studeren waar ik de ballen van begrijp (sterrenkunde, metafysica, wiskunde) en rondlopen bij het Science Park in Amsterdam-Oost. Hoe dan ook; het zijn vooral generatiegenoten.

Dat verbaast me. Want als er iets is wat ik niet wil, is het terugdenken aan de eerste klas van de middelbare school. Ik kan me niet voorstellen dat ieder ander weldenkend mens wél graag geassocieerd wordt met die periode des levens. Want;

1. Je stond volledig onderaan de voedselketen
2. Je lichaam deed raar
3. Je liep altijd achter de feiten aan
4. Je tas was veel te zwaar
5. Je was 1.42
6. Je mocht als enige geen snoep kopen van je ouders
7. Je was de enige die van lezen hield
8. Je vond alle meisjes in je klas stom
9. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het moge duidelijk zijn; de brugklas was geen feestje voor deze nerd. Maar ach, de Eastpak mag dan terug zijn, die tijd is in ieder geval voorgoed voorbij. En sindsdien ben ik maar liefst 16 centimeter gegroeid. #winning

Mijn naam is Anouk Kemper, 29 jaar. Ik weet best veel, maar niet van mode. Als zelfs je mannelijke vrienden opmerken dat je altijd dezelfde trui draagt, dan weet je: hier gaat iets niet goed. Maar mode is gewoon moeilijk. Net als trends in het algemeen eigenlijk.

Onder de noemer ‘Het leven is best wel slick, maar je moet zelf het filtertje aanbrengen’ ben ik nu ook te vinden op Instagram. Mijn naam is @aanoekkemp. Korte verhalen schrijf ik ook en die kun je hier lezen.

Reageer op artikel:
Trend voor Dummies: de Eastpak rugzak
Sluiten