Anouk Kemper
Anouk Kemper Health 5 feb 2016

Trends voor Dummies: ‘bijzonder’ sporten

Toen de zussen en ik jong waren, hanteerden onze ouders een paar regels, omdat ze nog de illusie hadden ons te kunnen vormen. Inmiddels weten ze dat ik áltijd explodeer als ik kwaad ben en zus L. in boze buien zegt: “ik ga niet meer mee” en dat dat áltijd slecht uitkomt.

Maar goed, in de jaren 90 leek er nog hoop aan de horizon te gloren qua ‘Bildung’. We moesten allemaal één sport kiezen en die duurbetaalde cursussen dienden te worden voltooid.

Dit laatste gebeurde zelden. Want na vier weken tennissen ontdekte ik dat mijn zusje veel beter was en daarmee hield voor mij alle plezier op. Zusje L. heeft nog best lang getennist, al kwam het regelmatig voor dat ze haar racket over de baan smeet, terwijl ze verschillende ziektes krijste tegen niemand in het bijzonder. Daar kon ik dan wel weer van genieten.

Enfin, het hele opvoedkundige idee van mijn ouders was: sporten is gezond, dus dat moet. En daarom gingen we tennissen en zwemmen. (Hockeyen en paardrijden was strikt verboden.)
Het leven was overzichtelijk. Eens in de week ging ik naar het zwembad. Klasgenootjes gingen naar voetbal of turnen. Meer had je niet en meer had je niet nodig.

Hoe. Anders. Is. Dat. Nu.

Er is hot yoga, paaldansen, onderwaterhockey, crossfit, high intensity interval training, enzovoort, enzovoort.

Maar het bijzonderst vind ik de ‘health institutions’ die je zes weken afbeulen en persoonlijke voedingsschema’s meegeven. Ik ken er zelfs één waarvoor je eerst een motivatiebrief moet schrijven, willen ze je ‘aannemen’…!

Sporten is een gecompliceerde bezigheid geworden. Iets wat je niet zomaar een á twee keer per week doet, maar iets wat helemaal op jouw speciale persoontje dient te worden afgestemd – en waar je veel geld voor betaalt.

Ik ken zat meiden – en jongens, trouwens – die lid zijn van ‘speciale sportscholen’. Voor hen wordt bepaald hoe ze trainen, wanneer ze trainen, wat ze eten en hoeveel. Dit alles wordt nageleefd met bittere ernst. Alsof het een noodzakelijk kwaad is.

Waar is het plezier? Sporten is toch iets wat je voor de lol doet? Iets waarbij je juist even de stress van de dag eruit kan gooien en waarbij je niet wéér gebonden bent aan allerlei verplichtingen?
Waarom zo serieus? Dat heeft alleen zin voor topatleten.
Zoals we in mijn vriendengroep graag zeggen: “Doe jij nou maar rustig.”

Maar misschien zie ik het verkeerd. Misschien zijn al die speciale sportscholen met hun personal trainers en health coaches de moderne variant van mijn ouders. Als in: “Dit zijn onze regels en verder moet je maar zien.”

Onder de noemer ‘Het leven is best wel slick, maar je moet zelf het filtertje aanbrengen’ ben ik nu ook te vinden op Instagram. Mijn naam is @aanoekkemp. Korte verhalen schrijf ik ook en die kun je hier lezen.

Reageer op artikel:
Trends voor Dummies: ‘bijzonder’ sporten
Sluiten