Trends voor Dummies: Food bloggers als ‘The Green Happiness’

Het moet een lastige week zijn geweest voor de meiden achter The Green Happiness. Nadat de twee foodblogmeisjes een interview aan NRC hadden gegeven, barstte de kritiek op hen los. Niet zo gek, want volgens deze chicks is het beter om geen ei te eten. “Dat is de menstruatie van een kip.” (Ik verzin dit niet.)

Goed, geen eieren dus. Maar ook geen vlees, vis, gluten of te veel soja. Soja is namelijk niet goed voor je hormoonhuishouding, weet je wel. Ook nooit doen: én noten eten én avocado én olijfolie.
Je moet wel een keuze maken. Het enige wat deze meiden zichzelf veroorloven is groente. Vier ons per dag maar liefst. Dat is 400 gram. Dat is bijna een halve kilo.

Ik las het interview en dacht: deze chicks zijn gek. En wat een akelige gedachte dat er 200.000 mensen zijn die The Green Happiness volgen. En dat hun boeken bestsellers zijn. Maar goed, er was dus kritiek. Van journalisten, wetenschappers, diëtisten, “gewone mensen”, enzovoort.
Hun algemene respons luidt: het voorgeschreven eetpatroon van The Green Happiness is te eenzijdig en we worden bang gemaakt voor ‘gewoon’ eten.

Nou, precies. Dat achterlijke gedoe rondom eten is iets wat me al langere tijd irriteert. Vorig jaar schreef ik een column over de killer body-trend en waarom ik daar een beetje voor huiverde (streven naar onmogelijke perfectie + streng regime = niet gelukkig makend). In de column noem ik ook een meisje van 20 dat bezorgd vraagt of ze wel een dadel kan eten. Ze dacht dat dat écht een slecht idee was, qua suikers en weet ik wat. Waar haalt ze in vredesnaam die informatie vandaan? Ik vrees van foodblogs en Instagram-accounts over ‘gezond leven’.

Wat die blogs vooral doen is: raar over normaal eten. Of, nou ja, normaal eten lijkt überhaupt niet te bestaan. Je eet geen broodje kaas, maar een boekweitpannenkoekje met gekke vruchtjes die je alleen bij de Koreaanse toko kunt halen.
Zin in pasta? Die maak je natuurlijk van courgette.
Taart bakken? Dan is ie gluten-, suiker- en dierlijke productenvrij.

Ik krijg daar ontzettend veel jeuk van.

Een tijdje geleden was ik met een vriendin op een Foodmarket. Heel yuppenblankAmsterdam en hun krijsende kroost was uitgerukt. De vriendin en ik, al redelijk chagrijnig, vonden gelukkig een kraam met taart.
“Ze zijn allemaal suikervrij”, zei de glunderende verkoopster, alsof dat een aanbeveling was.
“Oké, laat dan maar.”
De irritatiemax was bereikt.

Ik hoop heel erg dat de kritiek op The Green Happiness het begin is van een tegenbeweging. Volgens mij zijn er genoeg mensen die dat slappe geouwehoer over brownies van cashewnoten en patat van zoete aardappel helemaal zat zijn. Laten we ons dan ook niet in stilte opvreten, maar hardop reageren als iemand iets vreemds beweert over doodgewoon voedsel.

Hoe dan? Voorbeeldje 1:
Persoon A: “Ik eet geen kaas meer, want kaas schijnt echt heel slecht te zijn voor je huid.”
Wij: “Dit geleuter is slecht voor mijn oren. Kijk, bloed…”
Voorbeeldje 2:
Persoon B: “Avocado is echt mijn guilty pleasure.”
Wij: “Jij bent helemaal cray.”

Dat zorgt misschien voor wat wrijving in je sociale leven, maar hé, zonder wrijving geen glans.
Who’s with me?!

Mijn naam is Anouk Kemper, 29 jaar. Ik weet best veel, maar niet van mode. Als zelfs je mannelijke vrienden opmerken dat je altijd dezelfde trui draagt, dan weet je: hier gaat iets niet goed. Maar mode is gewoon moeilijk. Net als trends in het algemeen eigenlijk.

Volg Anouk ook op Snapchat (@kemperoni) en Instagram (@aanoekkemp)

Reageer op artikel:
Trends voor Dummies: Food bloggers als ‘The Green Happiness’
Sluiten