Trends voor Dummies: nog steeds janken

Op mijn zeventiende had ik mijn eerste échte relatie. Met seks en alles. Mijn vriendinnen waren al een aantal jaar actief op vriendjesgebied, dus eindelijk kon ik beginnen aan de inhaalslag. Dat vond ik mega stoer.

Hoewel, ik voelde me heel vaak juist helemaal niet stoer. Als ik me kut voelde en vriendlief de hele avond zijn telefoon niet opnam, bijvoorbeeld. Dan had hij wel mooi drie (of vier of vijf) gemiste oproepen. Niet stoer, triest.

Als hij in mijn ogen te lang bleef surfen en ik dacht dat hij door de golven was verzwolgen, verloor ik ook regelmatig m’n cool. Of als hij te laat kwam. Al had hij daar vaak wel uiterst originele redenen voor. (Hij werd eens opgepakt door de politie, omdat hij met zijn spiksplinternieuwe camera foto’s had gemaakt van spelende kinderen en ouders dachten dat hij een pedofiel was. Toen was hij 2,5 uur te laat. Nog netjes.)

Ja, dat waren nog eens tijden, mensen. Inmiddels ben ik uiteraard veel ouder en wijzer. En vind ik het schattig in plaats van imponerend wanneer een man de dude uit The Big Lebowski als levensvoorbeeld heeft. Mijn cool verliezen doe ik al helemaal niet meer.

Ja, nee, echt. Nú is het he-le-maal anders.

Maar niet heus.

Laatst vroeg een vriendin hoe het met de huidige man in mijn leven ging.
“Ja, goed”, zei ik,
De vriendin zag mijn zure gezicht. “Wat is er?”
“Hij heeft al twee uur niet op mijn appje gereageerd.”

Vriendin: “Nou, en? Hij is gewoon bezig.”
“JAMETVREEMDGAANJA!”
Vriendin: “Nee joh, zo is hij niet.”
“Dat zeiden we ook over de Canadian Cunt.”

Vriendin en ik kijken elkaar aan, ons plots iets realiserend.
Namelijk: er is echt helemaal niets veranderd sinds de middelbare school!!
We laten ons nog steeds opnaaien door manspersonen – en door onze eigen doemscenario’s over hen.

Nog stééds kan ik super kwaad/verdrietig worden om dingen waarvan ik niet eens zeker weet dat ze überhaupt zijn gebeurd. Ik ben een ster in “scenarioschrijven”, zoals een vriendin dat noemt. Een vriendin die er zelf ook groots in is. Wij bedenken hele verhalen om een appje dat niet tijdig wordt beantwoord of rondom een emoticon die we niet meteen kunnen plaatsen. Onze scenario’s hebben altijd drie terugkerende thema’s: verraad, verkeersongeval en ontvoering door aliens.

Dus ik ’s avonds, na drie “nonchalante” appjes, alsnog met de vriend bellen, die zich momenteel op een ander continent bevindt. Ik meteen janken natuurlijk, want hij ging vreemd. Dacht ik. Of zo.

Hij: “I would really like to cheat on you, but I just don’t have the time for it. I’m too busy with work.”

De 17-jarige ik was geflipt om zo’n uitspraak. De huidige ik vond het grappig.
Is er misschien toch iets veranderd de afgelopen jaren.

Onder de noemer ‘Het leven is best wel slick, maar je moet zelf het filtertje aanbrengen’ ben ik nu ook te vinden op Instagram. Mijn naam is @aanoekkemp. Korte verhalen schrijf ik ook en die kun je hier lezen.

Reageer op artikel:
Trends voor Dummies: nog steeds janken
Sluiten