Laura Gommans
Laura Gommans Love & Life 8 apr 2016

Trends voor Dummies: Oranje zijn

Ze stonden even te keuvelen bij het stoplicht, waardoor ik tijd genoeg had om het gezicht van het meisje te bestuderen. Ik was een beetje van mijn apropos.

“Dat meisje is oranje”, zei ik toen we weer op ons fiets stapten.
“Klopt. Zij is heel oranje”, antwoordde Cee op een toon alsof de laatste keer dat ze zich daarover verbaasd had lichtjaren geleden was.

“Waarom zou iemand oranje willen zijn?”, vroeg ik, terwijl de wolken steeds donkerder samenpakten.
“Ik weet niet. Misschien denken mensen dat dat beter is dan wit zijn.”

Al voor de tv onze pizza-etend, met een natte broek en verpest haar, dacht ik na over oranje vs wit. Mijn eerste confrontatie met de oranje gezichtskleur was ergens op de middelbare school. Een meisje van de basisschool scheen oranje te zijn geworden. Om de geruchten bevestigd danwel ontkracht te zien, bekeken we haar profiel op AlmereRulez.nl. Ze was inderdaad net een wortel met heel veel make-up.

Maar goed, dit meisje was toen een jaar of vijftien, zestien. Dan maak je nog dit soort, eh, bijzondere beautykeuzes. Wat een stuk wonderlijker is, is dat ik vandaag de dag nog altijd mensen van mijn eigen leeftijd tegenkom met een iets te wortelachtige teint.

Waarom? Zijn deze vrouwen anders inderdaad heel wit? En is dat dan zo erg? En er is toch wel een nuancegebied tussen oranje en wit? Het is toch niet óf/óf?
Zien ze misschien zelf niet dat ze iets te fanatiek bezig zijn met zonnebank, bronzer en wat niet al?Bestaat er misschien een hele scene waarin het juist hoort dat je deze kleur bent? En zo ja, wie zijn de mensen in die scene dan?

Zo. Veel. Vragen.

Toegeven, ik was ook zelf een keer oranje. Schijnt. Ik had een volle week op het strand gelegen in Tel Aviv en me ingesmeerd met zonnebrand die me extra bruin beloofde te maken.
“What colour is she?” vroeg een vriend van me aan onze vrienden, met een spottend vingertje naar mij wijzend. Hij wist zelf het antwoord al.

Iemand zei “brown”, een ander zei “orange.” Die jongen en de vriend high fiveden elkaar. En ik wilde via een luik in de grond verdwijnen.

Het had mij gesierd als ik toen een beetje trots was geweest op mijn kleur. Je kunt zeggen van oranje wat je wil, het is in ieder geval wel ónze kleur. Liever die van een voetbalshirtje dan van de huid, maar soit. Wit is ook maar zo wit.

Mijn naam is Anouk Kemper, 29 jaar. Ik weet best veel, maar niet van mode. Als zelfs je mannelijke vrienden opmerken dat je altijd dezelfde trui draagt, dan weet je: hier gaat iets niet goed. Maar mode is gewoon moeilijk. Net als trends in het algemeen eigenlijk.

Onder de noemer ‘Het leven is best wel slick, maar je moet zelf het filtertje aanbrengen’ ben ik nu ook te vinden op Instagram. Mijn naam is @aanoekkemp. Korte verhalen schrijf ik ook en die kun je hier lezen.

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Trends voor Dummies: Oranje zijn
Sluiten