Trends voor Dummies: verse gemberthee

Het was iets wat je bij je sushi kreeg. Iets wat ik niet opat, omdat ik het naar zeep vond smaken. Wie werd hier nou wél enthousiast van? Het duurde nog wat jaren voordat ik die rare bruine ‘poppetjes’ in de supermarkt associeerde met dat naar zeep smakende goedje.

Tegenwoordig zie ik het poppetje graag in schijfjes gesneden in een kopje heet water. Met honing en citroen. Leuk uitgeserveerd met een koekje en alles. Ja, uitgeserveerd. Ik maak zo iets natuurlijk niet thuis. Ik maak dan ook vrijwel niets thuis.

Ik ben niet de enige die de warme drank omarmd heeft. Verse gemberthee is helemaal de shit. Je kunt het overal krijgen, zelfs bij dat ene lunchtentje waar ze nog altijd denken dat je jus d’orange niet vers hoeft te persen en waar een witte kadet filet americain nooit van het menu zal verdwijnen.

Moet je niets hebben van verse gemberthee? Jammer dan. Je kunt er niet aan ontsnappen.

Vond ik diegenen die het bestelden eerst nog aanstelleritispatiënten, nu bestel ik het ook. Zonder gêne. Wat kan er veel gebeuren in relatief korte tijd. Mijn hippe barista-zus moest smakelijk lachen toen ik bij haar in de zaak eens om een vers gembertheetje vroeg.
“Jezus Anouk, wat hipster! Dat hebben we niet, hoor.”
Ik vroeg waarom ze dan wel quinoasalade hadden.
“Dat is anders.”
Ik voelde iets wat op diepe schaamte leek. Dat was een zo’n half jaar geleden.

Van de week hadden twee vriendinnen en ik het over de thee. Niet geheel toevallig waren we het op dat moment aan het drinken. Vriendin C. beweerde dat het heel gezond was.
“Waarom dan?” vroeg ik.
“Weet niet. Iets met antioxidanten of zo.”
“Nee, die zitten daar helemaal niet in”, reageerde vriendin E. verveeld, alsof ze dat al heel vaak had uitgelegd.
“Wat doen antioxidanten überhaupt?” vroeg ik.
“Volgens mij is het goed tegen kanker”, zei vriendin C.
“Ach, we krijgen uiteindelijk toch allemaal kanker”, zei E.
Het was echt een keigezellig theekransje.

Een dag daarna was ik in de supermarkt. Voor het eerst van mijn leven bleef ik staan bij de verse gember. Tot voor kort was het mijn blinde vlek. Ik wist dat deze bak bestond op de groenteafdeling, maar ik had er nooit echt notie van genomen. Dat heb ik ook met tankstations. Ik weet dat ze er zijn, maar mijn hersens registeren ze niet.

Ik bekeek de poppetjes en dacht er het mijne van. Gember ziet eruit alsof het ter nauwer nood uit een griezelig sprookje is ontsnapt. Ik besloot geen poppetje mee naar huis te nemen.
De dag dat ik thuis mijn eigen gemberthee maak, is de dag dat ik eigenhandig een lasagneschotel in elkaar draai met ingrediënten die ik toevallig nog in huis had.

Onder de noemer ‘Het leven is best wel slick, maar je moet zelf het filtertje aanbrengen’ ben ik nu ook te vinden op Instagram. Mijn naam is @aanoekkemp. Korte verhalen schrijf ik ook en die kun je hier lezen.

Reageer op artikel:
Trends voor Dummies: verse gemberthee
Sluiten