Ik rende voor het eerst een halve marathon in Kopenhagen en zó heb ik dat ervaren
Het is eindelijk gebeurd: ik heb voor ’t eerst in mijn leven een halve marathon gerend! En niet zomaar: de halve marathon in Kopenhagen. Ik ben sowieso al enorm fan van die stad, maar toen ik de mogelijkheid kreeg om een startnummer te krijgen via sponsor Zalando, hoefde ik niet lang na te denken.
Hoe is het om de halve marathon in Kopenhagen (een super half!!!) te rennen? Ik geef je een recap.
Beginnen met trainen voor een halve marathon
Een halve marathon rennen is niet niks, dat voelde ik enorm aan het begin van deze hardloopreis. Het is best ver, die 21 kilometer. Het is niet dramatisch, maar als je nooit echt een hardloper bent geweest is het een behoorlijke afstand. Ik heb veel getraind van tevoren, elke week ben ik sowieso drie keer de deur uit geweest om verschillende soorten loopjes te doen. Langere sessies, intervaltrainingen en bewust hele rustige kilometers. Ik merkte dat het steeds makkelijker ging, al ontwikkelde ik wel wat pijntjes voorafgaand de halve marathon.
Pijn in mijn voet, ontsteking in mijn heup… je merkt dat je lichaam enorm moet wennen aan het rennen (hè dat rijmt) en je moet jezelf dus ook echt de tijd geven. Ik ben geen pro, maar dat is een tip die ik je echt mee kan geven: bouw het rustig op. Ga niet te snel en te hard, daar ga je alleen maar last van krijgen.
Daarnaast hoef je echt niet de nieuwste uitrusting te kopen, maar een goed paar hardloopschoenen heb je wat wij betreft wel écht nodig. Tip: laat de schoenen aanmeten in een hardloopwinkel (in elk geval als je voor de eerste keer schoenen gaat kopen) want schoenen zijn heel persoonlijk en iedereen heeft ander soort ondersteuning nodig.
Zalando is dus sponsor van deze marathon en hebben op hun website een hele hoop keuzes voor hardlopers op elk niveau. Ze hebben zelfs een eigen sport-en runningpagina waar je alles kunt vinden wat je nodig hebt om zelf ook te beginnen met hardlopen of een (halve) marathon te rennen.
It’s time: richting Kopenhagen om te rennen
In het weekend van 19 en 20 september vond het halve marathonweekend in Kopenhagen plaats en het leuke is dat je merkte dat de hele stad in het teken stond van deze hardloopwedstrijd. Overal hingen vlaggen, borden en je spot gelijk een heleboel hardlopers (Garmin om de pols, sportkleding en hardloopschoenen aan, ’t is vrij duidelijk)
Het begin van de marathon is in Fælledparken, een groot park in het centrum van Kopenhagen. Er waren alleen al 35 duizend halve marathonlopers, maar alles was zó goed geregeld. Iedereen kreeg een eigen tasje met nummer die je voorafgaand de race in het park kon achterlaten, zodat je na de race je eigen spullen en kleding weer binnen no-time op kon halen.
Ook begon iedereen in een eigen startvak en dat ging ook soepel. Soepel is misschien wel het keyword van het weekend en dat is heel erg prettig als je voor ’t eerst een halve marathon gaat rennen. Ook cool: dit jaar waren tegelijk ook de World Athletics Road Running Championships, waardoor ook de absolute wereldtop meerende. En die zijn behoorlijk snel kan ik je vertellen. Toen ik kilometer 2 naderde, kwam de eerste man al over de finish. Da’s behoorlijk humbling maar ook heel erg vet om te zien.
Zó ging mijn eerste halve marathon
Ik was best wel zenuwachtig de ochtend vlak voor de start, omdat ik geen idee had wat ik kon verwachten en omdat ik nog nooit verder had gerend dan 16 kilometer. Dat was wel zo gepland, maar toch zijn die laatste 5 kilometer dan spannend. De dag zelf was prachtig (zon!) en Kopenhagen heeft niet veel nodig om mooi te zijn, dus het decor voor zo’n race is gelijk al goed. Ook stonden de Denen massaal langs de zijkant om te juichen en dat helpt natuurlijk enorm om de sfeer er goed in te krijgen.
Benieuwd hoe dit weekend eruit zag? In deze kleine 40 seconden zie je hoe Kopenhagen verandert in sportstad en hoe je daarna ook weer heerlijk kunt relaxen.
Heb ik mijn einddoel gehaald?
Mijn doeltijd was onder de 2 uur (en het liefst 1 uur en 58 minuten, zodat ik nog een beetje speling had). Voor de oplettende hardloper: dat betekent dus 5 minuten en 36 seconden per kilometer. Als je weleens rent, weet je dat dat best een rap tempo is. Prima te doen, maar als je dat 21 kilometer lang moet volhouden, is het toch een ander verhaal. Gelukkig is adrenaline a hell of a drug en gaat alles op zo’n dag vol spanning ineens een stuk beter.
Maar het ging écht heel lekker. Ik heb zelfs een plaspauze van maar 40 seconden gemaakt (er stonden gelukkig dixi’s langs het parcour), ik heb gejuicht toen ik langs de Zalando Cheer Zone kwam en was aan het einde helemaal kapot, maar precies op het juiste moment. Ik heb het tempo aangehouden dat ik voor ogen had en finishte uiteindelijk in 1 uur en 56 minuten. Twee minuten sneller dan ik had gehoopt. En wat ik misschien nog wel het opvallendst vond: ik heb het gewoon naar mijn zin gehad. Begrijp me niet verkeerd hoor, mijn hartslag zat regelmatig boven de 180 en het voelde dus ook heel erg zwaar, maar ik vond het dus oprecht heel erg leuk.
Je kunt je voorstellen dat ik daar nog steeds heel trots op ben. Niet alleen omdat ik mijn sportieve doel heb gehaald, maar vooral ook omdat ik het écht leuk vond. Die avond bestelde ik een menu bij McDonald’s, dronk ik een glas cava in het hotelzwembad van Villa Copenhagen en heb ik, zoals je misschien wel verwacht, héérlijk geslapen.
Op naar de volgende? Dit weekend sta ik in ieder geval langs de kant bij de marathon van Amsterdam om aan te moedigen. En wie weet volgt die afstand ooit ook nog wel. Who knows.
Deze hardloopschoen zie je overal op TikTok en blijkbaar rennen alle pro’s erop
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.nsmbl.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F07%2FEmma-Toussain-voor-NSMBL-e1785226012496.jpg)